Σύνταξη άρθρου: Κωνσταντίνος Ουρανός

 

Το κέντρο της Αθήνα είχε ανέκαθεν τα παιχνιδοπωλεία του και οι μεγάλοι, μαζί με τους μικρούς, έκαναν τη βόλτα τους και από εκεί, ιδιαίτερα τις ημέρες των εορτών. Σήμερα, που στην έννοια «παιχνίδια» έχει εισχωρήσει, πραξικοπηματικά θα λέγαμε, και το ηλεκτρονικό παιχνίδι, το παιχνίδι/απτό αντικείμενο αποκτά μια έννοια παραπάνω καθώς το παιδί δεν είναι παθητικός παίκτης/δέκτης αλλά χρήστης δημιουργικός της πραγματικότητας και της φαντασίας.

Τα παιχνιδοπωλεία, και μιλάμε για τα παραδοσιακά καταστήματα παιχνιδιού και όχι για τις υπεραγορές παιχνιδιών/γραφικής και λοιπής σχολικής ύλης, που έχουν απομείνει στην Αθήνα είναι λίγα. Είναι όμως ακμαία και αποτελούν σημεία αναφοράς του Κέντρου. Ας τα δούμε.

 

«Sophie, La Girafe», οδός Βαλαωρίτου 12, Αθήνα

Ζουζού, Βουκουρεστίου 26 Αθήνα

Δε χρειάζονται, φυσικά, πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς τη σχέση, την ανάγκη του ανθρώπου για το παιχνίδι. Αυτό που εμείς στο Αθηνοδρόμιο θα θέλαμε να επισημάνουμε είναι πως το απτό παιχνίδι, δηλαδή το παιχνίδι αντικείμενο, είναι υλικό ονείρων για το παιδί, γλυκειά ανάμνηση για τον ενήλικα και αποτελεί σπουδαία διαδικασία μάθησης.
Παλιά ρεκλάμα (διαφήμιση) παιδικών παιχνιδιών
Αρχαία παιχνίδια: πήλινη κουδουνίστρα (4ος π.Χ. αιώνας) και πήλινο άλογο (3ος-4ος π.Χ. αιώνας). Από τις προθήκες του Μετρό της Αθήνας, σταθμός «Ακρόπολη»  

 

Ηλ.Ταχ.: info@athinodromio.gr

Κωνσταντίνος Ουρανός

Δάσκαλος